Stal 't Kabel

Veel te beleven in stal ’t Kabel

Stal ’t Kabel is niet zomaar een plek waar je kunt (leren) paardrijden of een manege die onderdak biedt aan pensionpaarden. Dat er veel me20190303 linv stal kabel (1)er te beleven is, horen we van Sanne Winters, sinds 2007 staleigenaar samen met levenspartner Ronald Boers. Op deze locatie aan de Venneperweg vestigt zich halverwege de jaren 70 van de vorige eeuw manege Xanthus, later wordt het L’Equus. “Toen wij hier kwamen, stond het al zo’n vier maanden leeg. We moesten helemaal opnieuw beginnen.“ Anno 2019 staan de zaken er goed voor. “We zitten hartstikke vol en de druk is best hoog”, stelt Sanne onomwonden. “Maar we hebben geen klagen, het houdt ons scherp.”  

Sanne Winters20190303 linv stal kabel (2) (1980, Nieuw-Vennep) koestert een foto van oma Beb van Wijk, in 1930 op de kiek gezet als deelneemster aan het Concours Hippique in Hoofddorp. “Met haar is het eigenlijk allemaal begonnen”, stelt zij vast. Het gaat hier om de moeder van haar moeder Josien. Sannes voorouder geeft de liefde voor het paard door aan volgende generaties, tot en met achterkleinkind Esmee (2006), dochter van Sanne en Ronald. “Esmee is echt een topsporter. Ze heeft de ambitie en het talent.” Samen trainen moeder en dochter elke dag om goed te kunnen presteren op wedstrijden van de Hippische Sportbond. En dat lukt aardig zoals in november 2018, als Esmee tijdens de Felix Accountants Cup in Nunspeet de Coby van Baalen stijlprijs wint voor best zittende ruiter. Om maar even iets te noemen.

Gezellig samen

Sanne groeit op met haar drie jaar oudere broer Tijs, in een gezin met sociaal geëngageerde ouders, Josien en Dick Winters. Vader runt een advocatenkantoor in Hoofddorp. Moeder is op diverse vrijwilligersfronten actief. “We hadden het gezellig samen, was ‘n leuke jeugd.” Ze is krap zes als ze voor het eerst op de rug van een manegepony rijdt. Dat gebeurt op dezelfde locatie in ’t Kabel, toen nog bij Xanthus. Haar moeder rijdt hier ook. Het ‘paardenvirus’ slaat bij Sanne meteen toe. Op haar twaalfde krijgt ze een eigen pony en kan de liefde niet meer stuk. Elke dag is zij in de manege te vinden.

Na de middelbare school staat de beroepskeuze voor Sanne vast, het wordt ‘iets met paarden’. Ze verlaat het ouderlijk huis om de opleiding voor instructeur te volgen bij ruitersportcentrum Ermelo. Ze woont in Leusden, als het ware tussen de paarden, in een manege aldaar.  

Springruiter

In deze periode leert ze Ronald Boers kennen, sinds z’n dertiende actief met paardrijden. Boers (1968, Alphen aan den Rijn) ontwikkelt zich in Bergen op Zoom tot een fanatiek springruiter. Ze krijgen een relatie en als Ronald naar een woning in ’t Kabel is verhuisd, woont Sanne tijdens de opleiding in de weekeinden bij haar vriend. Daarna trekt ze voorgoed bij hem in. Op deze plek bevindt zich ook een kleine manege, waar Sanne het geleerde in de praktijk kan brengen en trainingen geeft. Ronald werkt dan nog ‘in de bloemen’. “We wilden eigenlijk samen meer professioneel verder met de paarden en die kans kwam in 2007 toen L’Equus was gestopt.” In de nieuwe onderneming verzorgt Sanne rijlessen, paardentraining en africhten van jonge paarden. Ronald wordt de man van de spring- en crosslessen. Verder draagt hij de verantwoording voor de horeca en het onderhoud van het bedrijf. Hun gezamenlijke inzet wordt in 2011 door de Federatie van Nederlandse Ruitersportcentra (FNRS) bekroond met de kwaliteitswaardering van vier sterren. Elke lesklant is automatisch lid van de bond en krijgt een ruiterpaspoort waarin de vorderingen op wedstrijdgebied worden bijgehouden. Inmiddels is de manege tevens leerbedrijf voor stagiaires in de land- en tuinbouw.

Met plezier    

Sanne geeft nog steeds les, maar beschikt inmiddels over een team van vijf instructeurs. En dat biedt haar de gelegenheid bezig te zijn met andere 20190303 linv stal kabel (1)zaken, zoals op het hoogste nationaal niveau dressuur rijden. “Vind ik heel leuk om te doen, maar ik ben geen topsporter zoals onze Esmee. Daarvoor ben ik te breed actief in het bedrijf.” Bij de stal melden zich ook volwassenen voor les, maar het merendeel betreft toch jongeren. Voor iedereen geldt hetzelfde credo: plezier in het rijden.

Bij de jeugd gaat het voornamelijk om meisjes. “En die mogen met de pony’s knuffelen en tutten, maar ze moeten op de rug van het dier ook kunnen doorpakken als dat nodig is. Het paard aansturen.” Voor kinderen die nog te jong zijn voor een reguliere les, zijn er veulenlessen, vanaf vier jaar. “Ze worden vertrouwd gemaakt met het paard. Mogen er op, maar rijden niet zelf, er loopt iemand naast die de teugels in handen heeft.”

Leerlingen van een aantal basisscholen in Nieuw-Vennep rijden met de ponyclub van kinderopvang Op Stoom ook in manege ’t Kabel, twee middagen in de week, op dinsdag en op donderdag. Ze worden van school gehaald en teruggebracht. En dan zijn er nog de kinderpartijtjes en de speciale ponykampjes (dit jaar in juni), drie dagen lang leuke activiteiten met de pony’s, inclusief een nachtje slapen op de manege.

Programma’s

Het team Winters en Boers biedt voorts twee bijzondere programma’s, het EquiTalent Plan (een trainingsprogramma voor talentvolle jeugdige manegeruiters van 12 tot 25 jaar) en het Young Leaders Program. In dit meerjarenprogramma van de hippische sportbond (KNHS) ontmoeten sport en maatschappij elkaar. Doelstelling: het ontwikkelen van leiderskwaliteiten bij jonge mensen met affiniteit voor de paardensport. “Deelnemers worden niet alleen fysiek uitgedaagd maar ontwikkelen tegelijkertijd waardevolle vaardigheden die kunnen bijdragen aan succesvolle deelname in de maatschappij.” Bij ’t Kabel werken drie coaches, 35 jongeren doen er aan mee.   

Een hoofdstuk apart vormen de evenementen. “Zo’n 20 weekeinden per jaar hebben we zo’n evenement”, aldus Sanne, met de Winterfair en de Nieuwjaarsborrel juist achter de rug en in het verschiet op 10 februari een Carnaval Pas de Deux en op 24 februari de Koetsenbeurs.      

Volpension

’t Kabel heeft zo’n 60 pony’s en paarden op stal, waarvan 25 paarden in volpension. Een belangrijk bedrijfsonderdeel waarvoor ook heel wat komt kijken. De stallen moeten dagelijks worden uitgemest en ‘opgestrooid’. “We hebben iemand op stal lopen die de paarden verzorgt. En verder werken we daarvoor samen met de 20190303 linv stal kabel (4)stagiaires.” De ‘gasten’ worden vijf keer per dag van voer voorzien. In beweging blijven is een must en dat gebeurt in de stapmolen of de paddock, ’s zomers buiten in de wei. De eigenaars hebben de beschikking over een ruimte voor zadels en andere ruiterspullen. Er is ook een rek om dekens te laten drogen.

Het behoeft geen nadere uitleg dat het leven van Ronald en Sanne totaal in het teken staat van het paard. Vanaf acht uur ’s morgens is de manege geopend en kan er worden gereden tot een uur of elf ‘s avonds. En ze wonen op hetzelfde terrein. Ronald is tevens bestuurslid van het Concours Hippique in Hoofddorp, waarvan Sannes vader Dick (pas gestopt met de advocatuur) de voorzitter is. Josien volgt de verrichtingen van kleindochter Esmee op de voet en verleent hand- en spandiensten aan het paardenbedrijf. Het is duidelijk, oma Van Wijks genen doen hun werk goed.

Auteur: Geertje Bos
Januari 2019.